Kto i jak odpowiada za wspólny kredyt?

Jako dłużnicy banku za spłatę kredytu ponosicie najpewniej odpowiedzialność solidarną. Co to oznacza? Bank ma otrzymać swoje pieniądze – nieważne od kogo. Bank może żądać zapłaty od wszystkich kredytobiorców lub od każdego z nich z osobna, a zapłata przez któregokolwiek z kredytobiorców zwalnia z tego obowiązku pozostałych.

W praktyce bank ma dostęp do majątku osobistego każdego z Was oraz do majątku wspólnego, jeżeli takowy istnieje. Komornik działający na rzecz banku prawdopodobnie zajmie kredytowaną nieruchomość, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby jednocześnie zajął np. oszczędności na rachunku bankowym – wspólne lub zgromadzone tylko przez jednego z kredytobiorców.

Spłaciłem wspólny kredyt – na co mogę liczyć?

Jako współdłużnik solidarny spłaciłaś/eś część kredytu? Co do zasady możesz żądać od drugiego kredytobiorcy zwrotu połowy kwoty przekazanej bankowi. W kancelarii adwokackiej dowiesz się o tym więcej na hasło „regres”. Roszczenie regresowe będzie przysługiwać wtedy, gdy spłata została dokonana przez jednego z kredytobiorców ze środków pochodzących z jego majątku osobistego, nie ze wspólnej kasy. Zwróć na to szczególną uwagę, jeżeli jesteście po ślubie i nie zawieraliście umowy małżeńskiej majątkowej (intercyzy).

Nie będzie regresu, jeżeli samodzielnie spłacasz kredyt z pobieranego przez siebie wynagrodzenia za pracę lub dochodów z działalności zarobkowej – chociażby wpływały one na konto, którego jesteś wyłącznym posiadaczem. Tego typu składniki majątkowe wchodzą bowiem w skład majątku wspólnego.

Co zrobić gdy sam muszę spłacać wspólny kredyt?

Jak zatem zadbać o swoje interesy, gdy jesteś zmuszona/y samodzielnie ponosić ciężar kredytu? Na spłatę przeznaczaj środki z majątku osobistego (np. oszczędności sprzed małżeństwa, otrzymana darowizna) albo doprowadź do powstania rozdzielności majątkowej. Można osiągnąć to umową w formie aktu notarialnego albo w procesie przed sądem. Z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać ustanowienia przez sąd rozdzielności majątkowej (art. 52 § 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Warto rozważyć również alimenty od drugiego małżonka, nawet w czasie trwania małżeństwa (art. 27 k.r.o.).

Podział majątku albo zniesienie współwłasności w odniesieniu do kredytowanej nieruchomości nie będą prowadziły do podziału kredytu. Możecie wyjść ze współwłasności, ale bez udziału banku nie zmienicie swojego wspólnego zobowiązania. Tylko aneks do umowy kredytu albo nowy kredyt (z którego w istocie zostanie spłacony „stary” kredyt) sprawi, że jeden z kredytobiorców zostanie zwolniony z długu w sensie prawnym. Oczywiście kredytobiorcy podczas podziału nieruchomości mogą umówić się, że jeden z nich będzie samodzielnie spłacał kredyt.

Drugi kredytobiorca nadal pozostanie dłużnikiem banku, a jeżeli bank zażąda od niego zapłaty, będzie miał roszczenie do współdłużnika, który zobowiązał się do spłacania kredytu (art. 392 kodeksu cywilnego). Prawnik – specjalista może zaproponować treść takiej umowy, a w szczególności zabezpieczenia chroniące kredytobiorcę, który nie otrzymał na własność kredytowanej nieruchomości i nie zobowiązał się do spłacania kredytu.

Pamiętaj, że w każdej sytuacji w której masz wątpliwości, obawiasz się swojej sytuacji prawnej możesz skorzystać z porady prawnej w mojej Kancelarii Adwokackiej w Toruniu.

Kredyt a sprzedaż domu

Tak, nieruchomość obciążoną hipoteką na zabezpieczenie kredytu można zbyć na rzecz innych osób bez uprzedniej spłaty całego kredytu. Zbywcy – kredytobiorcy nadal będą odpowiedzialni za spłatę kredytu. Nabywcy również będą odpowiadać z tytułu kredytu, ale ich odpowiedzialność ograniczy się tylko do nabytej nieruchomości.

Przysługuje Ci roszczenie regresowe w związku ze spłatą kredytu? Uważaj na przedawnienie. Jeżeli będzie się toczyć sądowe postępowanie o podział majątku albo zniesienie współwłasności, koniecznie podnieś to roszczenie przed sądem. Po uprawomocnieniu się orzeczenia nie będzie to już możliwe w zakresie rat spłaconych do tej pory.

Czy kredyt hipoteczny obniża jego wartość?

Czy hipoteka obciążająca nieruchomość obniża jej wartość ustalaną w postępowaniu przed sądem? Najpierw uwaga – suma hipoteki wpisana w dziale IV księgi wieczystej jest tutaj nieistotna, liczy się aktualna wysokość zadłużenia (saldo kredytu). Odpowiedź na pytanie brzmi: co do zasady (już) nie. „Istotne powody” mogą jednak przemawiać za uwzględnieniem obciążenia hipotecznego przy ustalaniu wartości nieruchomości w sprawie o podział majątku wspólnego małżonków (por. uchwała Sądu Najwyższego z 25 lipca 2019 r., sygn. III CZP 14/19, www.sn.pl).

I tak, sąd może ustalić wartość nieruchomości z uwzględnieniem obciążenia hipotecznego i co za tym idzie obniżyć spłatę należną dotychczasowemu współwłaścicielowi, np. wtedy, gdy tylko ten drugi z nich od dłuższego czasu spłacał kredyt i samodzielnie zajmował się nieruchomością.

Gdy w grę wchodzą duże pieniądze, naturalnie mogą pojawić się duże wątpliwości. Zapraszam do kontaktu z moją kancelarią adwokacką w Toruniu.

Zgodnie z nowymi przepisami, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia ochrony życia i zdrowia pracowników lub innych osób lub ochrony mienia, pracodawca może wprowadzić:
– kontrolę trzeźwości pracowników;
– kontrolę pracowników na obecność w ich organizmach środków działających podobnie do alkoholu (mowa o narkotykach – środkach odurzających).

Kontrola (sposób jej przeprowadzania czy częstotliwość) nie może naruszać godności oraz innych dóbr osobistych pracownika.

Wprowadzenie kontroli, grupę lub grupy pracowników objętych kontrolą i sposób przeprowadzania kontroli, w tym rodzaj urządzenia wykorzystywanego do kontroli, czas i częstotliwość jej przeprowadzania, ustala się w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy albo w obwieszczeniu, jeżeli pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu pracy.

W jaki sposób pracodawca może wprowadzić kontrolę trzeźwości?

O wprowadzeniu kontroli pracodawca informuje pracowników w sposób przyjęty u danego pracodawcy nie później niż na 2 tygodnie przed rozpoczęciem jej przeprowadzania. Pracodawca może określić, że kontrola będzie dotyczyła poszczególnych grup pracowników albo wszystkich pracowników. Zatrudnienie nowego pracownika, który będzie należał do grupy osób kontrolowanych, wiąże się z obowiązkiem poinformowania go o możliwości przeprowadzania kontroli, przed dopuszczeniem do pracy. Pracodawca może również wprowadzić tzw. kontrolę prewencyjną, która nie będzie wymagała wystąpienia uzasadnionego podejrzenia odnośnie do stanu pracownika, lecz będzie miała na celu zapobieganie potencjalnym naruszeniom i poprawę bezpieczeństwa pracy. Jeżeli pracodawca nie wprowadzi odpowiednich regulacji, nie będzie w ogóle uprawniony do samodzielnego przeprowadzania badań pracowników.

Jak wygląda badanie trzeźwości w firmie?

Kontrola trzeźwości obejmuje badanie przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego za pomocą alkomatu – urządzenia posiadającego ważny dokument potwierdzający jego kalibrację lub wzorcowanie (dokonującego pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu).

Badanie polega na stwierdzeniu braku obecności alkoholu w organizmie pracownika albo obecności alkoholu wskazującej na stan po użyciu alkoholu albo stan nietrzeźwości.

Przypomnijmy – zgodnie z ustawą z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi:
– stan po użyciu alkoholu zachodzi, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do: 1) stężenia we krwi od 0,2‰ do 0,5‰ alkoholu albo 2) obecności w wydychanym powietrzu od 0,1 mg do 0,25 mg alkoholu w 1 dm³;
– stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do: 1) stężenia we krwi powyżej 0,5‰ alkoholu albo 2) obecności w wydychanym powietrzu powyżej 0,25 mg alkoholu w 1 dm³.

Za równoznaczne ze stwierdzeniem braku obecności alkoholu w organizmie pracownika uznaje się przypadki, w których zawartość alkoholu nie osiąga lub nie prowadzi do osiągnięcia wartości właściwych dla stanu po użyciu alkoholu. Oznacza to, że nowelizacja nie wprowadziła zasady „zero tolerancji”. Jeżeli więc stan alkoholu we krwi pracownika nie przekracza właściwych wartości, pracodawca nie ma podstaw do odsunięcia pracownika od pracy.

Kontrola na obecność środków działających podobnie do alkoholu obejmuje badanie przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego i polega na nieinwazyjnym pobraniu próbek śliny i umieszczeniu ich w urządzeniu do oznaczania metodą immunologiczną środków działających podobnie do alkoholu, zgodnie z instrukcją obsługi tego urządzenia.

W sytuacji gdy:
a) kontrola wykaże obecność alkoholu w organizmie pracownika wskazującą na stan po użyciu alkoholu albo stan nietrzeźwości albo wykaże obecność w organizmie pracownika środka działającego podobnie do alkoholu,
b) zachodzi uzasadnione podejrzenie, że pracownik stawił się do pracy w stanie po użyciu alkoholu albo w stanie nietrzeźwości albo w stanie po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu,
c) pracownik spożywał alkohol w czasie pracy albo zażywał środek działający podobnie do alkoholu w czasie pracy
– pracodawca jest zobowiązany nie dopuścić takiego pracownika do pracy. Informację dotyczącą podstawy niedopuszczenia pracownika do pracy przekazuje się pracownikowi do wiadomości.

Weryfikacja trzeźwości pracownika przez Policję

Na żądanie pracodawcy lub pracownika niedopuszczonego do pracy badanie stanu pracownika przeprowadza uprawniony organ powołany do ochrony porządku publicznego – Policja. Organ ten przeprowadza badanie przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego, a we wskazanych w ustawie okolicznościach zleca przeprowadzenie badania krwi lub w odniesieniu do środków działających podobnie do alkoholu – moczu pracownika.

W przypadku gdy wynik badania przeprowadzonego lub zleconego przez organ nie wskazuje na stan po użyciu alkoholu albo stan nietrzeźwości pracownika albo stan po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu, okres niedopuszczenia pracownika do pracy jest okresem usprawiedliwionej nieobecności w pracy, za który pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia.

Kontrola trzeźwości w pracy – 2023

Wprowadzenie kontroli pracowników wiąże się dla pracodawcy z dodatkowymi obowiązkami w zakresie przetwarzania danych osobowych. Zgodnie z nowymi przepisami pracodawca przetwarza informacje o dacie, godzinie, minucie badania oraz jego wyniku wskazującym na stan po użyciu alkoholu albo stan nietrzeźwości albo stan po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu i przechowuje te informacje w aktach osobowych pracownika przez okres nieprzekraczający roku od dnia ich zebrania.

Okres przechowywania informacji ulega wydłużeniu w następujących okolicznościach:
– w przypadku zastosowania kary upomnienia, kary nagany lub kary pieniężnej – do czasu uznania kary za niebyłą zgodnie z art. 113 Kodeksu pracy;
– w przypadku, w którym informacje mogą stanowić lub stanowią dowód w postępowaniu prowadzonym na podstawie prawa, a pracodawca jest stroną tego postępowania lub powziął wiadomość o wytoczeniu powództwa lub wszczęciu postępowania – do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.

W tym miejscu należy podkreślić, że ustawodawca wprowadził również zmianę w zakresie odpowiedzialności porządkowej pracowników. Przed wejściem w życie nowych przepisów art. 108 § 2 Kodeksu pracy stanowił, że kara pieniężna może zostać nałożona na pracownika m.in. za stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwości lub spożywanie alkoholu w czasie pracy.

Obecnie katalog okoliczności uzasadniających nałożenie kary pieniężnej został rozszerzony.

Jeżeli masz pytania w zakresie szczegółowych zmian – skontaktuje się z moją kancelarią adwokacką z Torunia specjalizującą się w prawie karnym i prawie pracy.

Pracodawca może zastosować karę pieniężną za stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwości albo w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu lub spożywanie alkoholu lub zażywanie środka działającego podobnie do alkoholu w czasie pracy.

Nietrzeźwość w miejscu pracy – konsekwencje

Nietrzeźwy w czasie pracy pracownik musi liczyć się z utratą wynagrodzenia za czas swojej „niedyspozycji”, z uzasadnionym wypowiedzeniem jemu umowy o pracę, a nawet ze zwolnieniem dyscyplinarnym, tj. rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia przez pracodawcę z winy pracownika z powodu ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych.

Pracodawca, który dopuści do pracy pracownika znajdującego się w stanie po użyciu alkoholu, a więc będąc odpowiedzialnym za stan bezpieczeństwa i higieny pracy albo kierując pracownikami lub innymi osobami fizycznymi nie przestrzega przepisów lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, dopuszcza się wykroczenia zagrożonego karą grzywny od 1000 zł do 30 000 zł. W grę wchodzi także jego odpowiedzialność cywilna (odszkodowawcza) za szkody spowodowane przez nietrzeźwego pracownika.

W ekstremalnych sytuacjach pracodawca lub jego przedstawiciel mogą ponosić odpowiedzialność karną za przestępstwo nieumyślne, np. spowodowania śmierci, dla przykładu w sytuacji umożliwienia nietrzeźwemu pracownikowi pracy na wysokościach lub z użyciem niebezpiecznych narzędzi.

W dobie szybko zmieniających się przepisów każde przedsiębiorstwo, tym bardziej te zatrudniające pracowników, powinno korzystać z usług prawnika. Adwokat wyspecjalizowany w obsłudze przedsiębiorców pomoże wprowadzić zgodnie z prawem kontrolę trzeźwości pracowników. Zapraszam do kontaktu z moją kancelarią adwokacką w Toruniu po więcej wskazówek związanych z badaniem pracowników na zawartość alkoholu lub narkotyków w organizmie.

Jesteś ofiarą przestępstwa? Masz wiele praw i możliwości:

• Możesz złożyć ustne albo pisemne (polecam) zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa do prokuratury. W Toruniu działają Prokuratura Okręgowa oraz Prokuratury Rejonowe Toruń Wschód i Toruń Centrum-Zachód.
• W przypadku czynów ściganych z oskarżenia prywatnego możesz od razu złożyć prywatny akt oskarżenia do sądu karnego. Mowa o zniesławieniu, znieważeniu, naruszeniu nietykalności cielesnej czy spowodowaniu lekkiego uszczerbku na zdrowiu („<7 dni”).
• Na każdym etapie sprawy możesz mieć pełnomocnika w osobie adwokata specjalizującego się w prawie karnym.
• Jesteś stroną postępowania przygotowawczego prowadzonego przez prokuraturę lub policję. Gdy sprawa trafi do sądu z aktem oskarżenia, możesz stać się oskarżycielem posiłkowym.
• W pewnych sytuacjach możesz „zamiast” prokuratora wnieść do sądu tzw. subsydiarny akt oskarżenia (nawet o przestępstwa ścigane z urzędu).
• Możesz składać wnioski dowodowe, brać udział w czynnościach procesowych (np. przesłuchaniach, oględzinach) oraz zapoznawać się z aktami sprawy i uzyskiwać ich kopie (także elektroniczne).
• Sąd skazując oskarżonego za przestępstwo może orzec m.in. zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonych albo zbliżania się do niego, a także nakaz okresowego opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym czy podanie wyroku do publicznej wiadomości.
• W toku postępowania karnego (na czas procesu) wobec podejrzanego/oskarżonego można zastosować środki zapobiegawcze, m.in. dozór polegający na zakazie zbliżania się lub kontaktowania z pokrzywdzonym.
• W razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Swoje należności pokrzywdzony może dochodzić na drodze egzekucji komorniczej.
• Wcześniej prokurator lub sąd może ustanowić zabezpieczenie majątkowe na mieniu podejrzanego/oskarżonego, czyli zająć przysługujące sprawcy składniki majątkowe, aby zapewnić w przyszłości egzekucję odszkodowania lub zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego.
• Ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd w postępowaniu cywilnym.
• Pokrzywdzony może wnosić zażalenia na wiele decyzji prokuratora lub sądu naruszające jego prawa. W szczególności może zaskarżyć odmowę wszczęcia dochodzenia/śledztwa albo postanowienie o umorzeniu postępowania.
• Pokrzywdzony może sprzeciwić się dobrowolnemu poddaniu się karze przez oskarżonego (zakwestionować warunki ugody sprawcy z prokuratorem).
• Pokrzywdzony, który został oskarżycielem posiłkowym, może wnosić o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji, a następnie złożyć apelację do sądu drugiej instancji.
• W razie śmierci pokrzywdzonego prawa, które by mu przysługiwały, mogą wykonywać osoby najbliższe lub osoby pozostające na jego utrzymaniu.

W razie pytań lub wątpliwości zapraszam do kontaktu z moją kancelarią adwokacką w Toruniu. Odpowiem na wszelkie pytani dot. darmowych porad prawnych.

Adwokat może udzielić porady, sporządzić projekt pisma, towarzyszyć podczas przesłuchania i reprezentować w postępowaniu karnym przed sądem, prokuratorem i policją.

Reklamacja: konsument i quasi-konsument

Za konsumenta uważa się osobę fizyczną („Jan Kowalski”) zawierającą umowę z przedsiębiorcą (inna osoba fizyczna albo np. spółka, prowadząca działalność gospodarczą), niezwiązaną bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Quasi-konsument to osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, która zawiera z innym przedsiębiorcą umowę wprawdzie związaną bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą, ale „z treści tej umowy wynika, że nie ma ona dla tej osoby charakteru zawodowego, wynikającego w szczególności z przedmiotu wykonywanej przez nią działalności gospodarczej, udostępnionego na podstawie przepisów o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej”.

Przykład: jednoosobowa firma budowlana nabywa w sklepie ekspres do kawy z przeznaczeniem do firmowego biura. Ta sama firma nie będzie już traktowana jak konsument, kiedy nabywa w hurtowni materiały budowlane.

Nowe zasady nie dotyczą umów pomiędzy dwoma „zwykłymi” przedsiębiorcami ani umów zawieranych w tzw. obrocie powszechnym (gdy umowa nie dotyczy działalności gospodarczej żadnej ze stron). W tych sytuacjach nadal będziemy stosować przepisy kodeksu cywilnego o rękojmi.

Jeśli potrzebujesz porady prawnej dot. reklamacji jako quasi-konsument zapraszam do mojej Kancelarii Adwokackiej w Toruniu specjalizującej się w sprawie reklamacji i rękojmi.

Rękojmia czy brak zgodności towaru z umową?

W przypadku wady prawnej albo jakiejkolwiek wady nabytej nieruchomości w dalszym ciągu zastosowanie będą miały przepisy kodeksu cywilnego o rękojmi. Natomiast reklamacje dotyczące rzeczy ruchomych konsumenci i quasi-konsumenci od 1 stycznia 2023 r. muszą opierać na tzw. braku zgodności towaru z umową. Właściwe przepisy znajdują się w ustawie z 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta.

Ile czasu na reklamację towaru w 2023 r.?

Co do zasady przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności towaru z umową istniejący w chwili jego dostarczenia i ujawniony w ciągu dwóch lat od tej chwili. Czyli tak, jak było to dotychczas w ramach rękojmi. Różnica? Roszczenia konsumenta powstałe w ciągu rzeczonych dwóch lat przedawniały się z upływem roku.

Aktualnie roszczenia będą ulegały przedawnieniu na zasadach ogólnych, a zatem w terminie 6-letnim. Oznacza to, że w ekstremalnych przypadkach sprzedawca będzie musiał liczyć się z odpowiedzialnością nawet 8 lat po wydaniu rzeczy kupującemu.

W sądzie konsumentowi będzie łatwiej niż dotychczas. Na podstawie ustawy o prawach konsumenta domniemywa się, że brak zgodności towaru z umową, który ujawnił się przed upływem dwóch lat od chwili dostarczenia towaru, istniał w chwili jego dostarczenia, o ile nie zostanie udowodnione inaczej lub domniemania tego nie można pogodzić ze specyfiką towaru lub charakterem braku zgodności towaru z umową.

Do końca 2022 r. w ramach rękojmi, na podstawie kodeksu cywilnego, domniemywano, że wada lub jej przyczyna istniała w chwili wydania rzeczy kupującemu, jeżeli ta wada została stwierdzona przed upływem roku od dnia wydania rzeczy.

Jakie prawa przysługują w sytuacji braku zgodności towaru z umową?

Żądanie naprawy lub wymiany towaru albo oświadczenie o obniżeniu ceny, a nawet odstąpienie od umowy.

Konsument będzie mógł złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny albo odstąpić od umowy, dopiero gdy sprzedawca odmówił albo nie zdołał przywrócić towaru do stanu zgodnego z umową. Będzie to możliwe od razu, gdy „brak zgodności towaru z umową jest na tyle istotny, że uzasadnia obniżenie ceny albo odstąpienie od umowy” bez uprzedniego żądania naprawy lub wymiany (cokolwiek to znaczy…).

Konsument nadal nie może odstąpić od umowy, jeżeli brak zgodności towaru z umową jest nieistotny. Domniemywa się jednak, że brak zgodności towaru z umową jest istotny. W procesie sądowym to pozwany przedsiębiorca – sprzedawca będzie musiał udowodnić, że jest inaczej.

Dotychczas sprzedawca był zwolniony od odpowiedzialności z tytułu rękojmi, jeżeli kupujący wiedział o wadzie w chwili zawarcia umowy. Dzisiaj, aby tak się stało, konsument, najpóźniej w chwili zawarcia umowy, powinien zostać wyraźnie poinformowany, że konkretna cecha towaru odbiega od wymogów zgodności z umową. Konsument musi również „wyraźnie i odrębnie” zaakceptować brak konkretnej cechy towaru.

Ile czasu ma sprzedający na odpowiedź na reklamację?

Jak było do tej pory? Jeżeli kupujący będący konsumentem zażądał wymiany rzeczy lub usunięcia wady albo złożył oświadczenie o obniżeniu ceny, określając kwotę, o którą cena ma być obniżona, a sprzedawca nie ustosunkował się do tego żądania w terminie czternastu dni, uważano, że żądanie to uznał za uzasadnione.

Obecnie na podstawie ustawy o prawach konsumenta przedsiębiorca jest obowiązany udzielić odpowiedzi na reklamację konsumenta w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania – na papierze lub innym trwałym nośniku. Jeżeli przedsiębiorca nie udzielił odpowiedzi na reklamację w terminie, uważa się, że uznał reklamację. Dzisiaj reklamacja konsumenta nie musi już zawierać szczegółowego żądania.

Quasi-konsumenci w 2023 r.

Opisane powyżej nowe zasady dotyczą także jednoosobowych firm, które nabywają towar w bezpośrednim związku z ich działalnością gospodarczą, ale zawierana umowa nie ma dla nich charakteru zawodowego. Do końca 2022 r. sprzedający w umowie zawieranej z takim quasi-konsumentem mógł wyłączyć lub ograniczyć rękojmię za wady. Jak ta kwestia przedstawia się w obecnym stanie prawnym?

Zgodnie z ustawą o prawach konsumenta do quasi-konsumentów stosuje się jej przepisy art. 27-38 oraz 43a-43q. Nie stosuje się natomiast art. 7, zgodnie z którym nie można zrzec się praw przyznanych w ustawie. Wygląda na to, że umowa zawarta przez quasi-konsumenta – mniej korzystna dla niego niż postanowienia ustawy – będzie wciąż ważna i skuteczna.

W sprawie reklamacji konsumenta pomoże adwokat

W razie pytań lub wątpliwości zapraszam do kontaktu z moją kancelarią adwokacką w Toruniu. W przypadku niezgodności towaru z umową każda ze stron umowy sprzedaży może skorzystać z porady prawnej, uzyskać projekt pisma albo zlecić prowadzenie sprawy w sądzie.

Kiedy nagrywanie rozmów jest karalne? Odpowiada prawnik od spraw karnych

W dużym skrócie nagrywanie rozmów jest karalne wtedy, gdy ktoś uzyskuje dostęp do informacji dla niego nieprzeznaczonej. Taka sytuacja może wystąpić, gdy dana osoba posługuje się urządzeniem podsłuchowym, aby nagrywać rozmowy osób trzecich bez ich zgody. Jak wskazuje prawnik od prawa karnego z Torunia Kodeks karny w art. 267 § 3 jasno określa, że osoba, która posługuje się takim urządzeniem, ażeby uzyskać informacje, do których nie jest uprawniona, podlega grzywnie, ograniczeniu wolności, a nawet karze pozbawienia wolności do lat 2. Takim urządzeniem może być podsłuch, dyktafon, a nawet smartfon z aplikacją umożliwiająca nagrywanie rozmów.

Jak podaje Kancelaria Adwokacka z Torunia, takiej samej karze podlega osoba, która co prawda sama nie nagrywa rozmowy, ale uzyskane w nielegalny sposób informacje ujawnia innym osobom. Jednak trzeba tu zaznaczyć, że sam fakt nielegalnego działania w celu uzyskania informacji przez osoby nieuprawnione nie powoduje ścigania takiej osoby z urzędu. Jest to przestępstwo ścigane na wniosek pokrzywdzonego. Zasadne jest zatem pytanie, czy i w jakich warunkach nagrywanie rozmów może być legalne? Najlepiej, gdy w okolicznościach danej sprawy na to pytanie odpowie prawnik. Toruń to miejsce, gdzie bez problemu znajdziesz dobrego prawnika od spraw karnych.

Kiedy nagrywanie rozmowy jest legalne? 

Jak wyjaśnia prawnik od spraw karnych, żeby odpowiedzieć na to pytanie, trzeba przeanalizować to, co stanowi art. 267 k.k. Przepis stanowi, że zachowanie sprawcy jest przestępstwem tylko wtedy, gdy nie jest on uprawniony do uzyskania informacji, które pojawiają się w trakcie rozmowy. Co to oznacza w praktyce?

Nagrywanie rozmowy przez osobę, która bierze udział w tej rozmowie, nie jest czynem zabronionym. Wobec tego zgodnie z prawem karnym można nagrywać własne rozmowy z innymi osobami, nawet wtedy, gdy nie są one świadome tego, że taka rozmowa jest nagrywana. Dotyczy to zarówno rozmów twarzą w twarz, jak i rozmów telefonicznych, które można nagrywać, na przykład za pomocą specjalnej aplikacji w smartfonie. Takie nagranie może później posłużyć do obrony przed niezasadnym zarzutem lub do dochodzenia roszczeń w postępowaniu sądowym. W ocenie legalności takiego nagrania może Ci pomóc prawnik od prawa karnego z Torunia.

Nagrywanie rozmów a odpowiedzialność

Trzeba natomiast pamiętać, że nagrywanie rozmów może rodzić konsekwencje na gruncie prawa cywilnego. Chodzi tutaj o naruszenie dóbr osobistych. Jednak w niektórych przypadkach, zwłaszcza gdy dotyczy to ochrony własnych praw i interesów, można mówić o tym, że takie działanie jest usprawiedliwione i przez to legalne również w kontekście odpowiedzialności cywilnoprawnej.

Czy nagrywanie rozmów może stanowić dowód w sprawie?

W niektórych przypadkach nagrywanie rozmów może dostarczyć kluczowych dowodów, które mogą doprowadzić do skazania lub uniewinnienia. Takie nagranie stanowi co do zasady dowód dopuszczalny w postępowaniu sądowym. Jednak trzeba pamiętać, że sąd musi mieć pewność, że takie nagranie nie zostało w jakiś sposób zmodyfikowane. W przeciwnym razie może stwierdzić, że jest to dowód niewiarygodny. Jeśli nie wiesz, jak przedstawić posiadane przez siebie dowody, aby sąd mógł je przeprowadzić i ocenić jako wiarygodne, to przed rozprawą sądową pomoże Ci Adwokat. Toruń jest miastem, gdzie znajduje się niejedna Kancelaria Adwokacka od prawa karnego.

Grzywny za przestępstwa zagrożone zarówno grzywną, jak i karą pozbawienia wolności, a także grzywny orzekane łącznie z karą pozbawienia wolności będą orzekane w wysokości nie niższej od 50, 100 albo 150 stawek dziennych – jeżeli czyn jest zagrożony karą pozbawienia wolności odpowiednio nieprzekraczającą roku, nieprzekraczającą 2 lat albo przekraczającą 2 lata.

Nie będzie już kary pozbawienia wolności od miesiąca do 15 lat oraz odrębnej kary 25 lat pozbawienia wolności. Kara pozbawienia wolności będzie trwała najkrócej miesiąc, najdłużej 30 lat – będzie wymierzana w miesiącach i latach.

Kara łączna pozbawienia wolności będzie mogła zostać orzeczona w wymiarze nawet 30 lat.

Sąd obowiązkowo orzeknie, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji po zdarzeniu, a przed poddaniem go przez uprawniony organ badaniu w celu ustalenia zawartości alkoholu lub środka odurzającego w organizmie, spożywał alkohol lub zażywał środek odurzający.

Sprawca wypadku drogowego lub katastrofy w ruchu, który spożyje alkohol lub środek odurzający przed badaniem, będzie odpowiadał w warunkach art. 178 k.k. (sąd orzeka karę pozbawienia wolności przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości od dolnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę do górnej granicy tego zagrożenia zwiększonego o połowę).

Prowadzenie samochodu po alkoholu – co się zmieni?

Dzisiaj kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Po nowelizacji będzie grozić za to kara pozbawienia wolności do lat 3.

Sztandarową nowością ma być przepadek pojazdu mechanicznego prowadzonego przez sprawcę w ruchu lądowym. Więcej o tym, kto może stracić swój samochód za przestępstwo, przeczytasz w odrębnym wpisie.

Udział w bójce lub pobiciu będzie wiązać się z możliwością orzeczenia wobec sprawcy obowiązku zapłaty na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej co najmniej 5000 złotych.

Słynny art. 60 kodeksu karnego w § 3 uzyska brzmienie: Na wniosek prokuratora sąd stosuje nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet może warunkowo zawiesić jej wykonanie w stosunku do sprawcy współdziałającego z innymi osobami w popełnieniu przestępstwa, jeżeli ujawni on wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia. Aktualnie skorzystanie z dobrodziejstwa art. 60 nie jest warunkowane uprzednim wnioskiem prokuratora.

Kara pozbawienia wolności „w zawieszeniu” będzie mogła zostać zarządzona przez rok od końca okresu próby. Obecnie zarządzenie wykonania kary warunkowo zawieszonej może nastąpić najpóźniej 6 miesięcy od zakończenia okresu próby.

Dzisiaj zamiast zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności sąd może zamienić tę karę na ograniczenie wolności albo na grzywnę. Nowelizacja usuwa taką możliwość.

Aktualnie przedłużenie karalności przestępstwa następuje z chwilą wszczęcia postępowania w sprawie tego przestępstwa. Po nowelizacji do przedłużenia karalności dojdzie także wtedy, gdy postępowania jeszcze nie wszczęto, ale w odrębnej sprawie „powzięto uzasadnione podejrzenie popełnienia innego przestępstwa” i „podjęto pierwszą czynność procesową zmierzającą do ustalenia, czy zostało ono popełnione”…

Zabójstwo człowieka w typie podstawowym będzie zagrożone karą pozbawienia wolności od lat 10 (obecnie – od lat 8). Karalne będzie czynienie przygotowań do zabójstwa oraz przyjęcie zlecenia zabójstwa.

Jakie zmiany w prawie Karnym?

Nowelizacja wprowadza nowe typy przestępstw. Zgodnie z art. 244c k.k. kto uchyla się od wykonania orzeczonego przez sąd na rzecz pokrzywdzonego lub osoby dla niego najbliższej, za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, środka kompensacyjnego w postaci obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę albo nawiązki, będzie podlegał karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Nie podlega karze sprawca tego przestępstwa, który wykonał w całości orzeczony wobec niego środek kompensacyjny nie później niż przed upływem 30 dni od dnia pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego.

Oszustwo – zmiany

Przestępstwem będzie także doprowadzenie innej osoby do rozporządzenia mieniem albo do zaprzestania lub ograniczenia działalności gospodarczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pomocą groźby rozgłoszenia dotyczącej innej osoby lub osoby dla niej najbliższej wiadomości uwłaczającej czci lub istotnie naruszającej prywatność lub zarzutu, który może poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności.

Zaostrzone zostaną kary za szereg czynów zabronionych.

Za przestępstwa popełnione w stosunku do mienia o wartości większej niż pięciokrotność kwoty określającej mienie wielkiej wartości (5 milionów złotych) będzie można orzec karę pozbawienia wolności od lat 3 do 20. Jeżeli przedmiotem przestępstwa jest mienie o wartości większej niż dziesięciokrotność kwoty określającej mienie wielkiej wartości (10 milionów złotych), sprawca będzie podlegać karze pozbawienia wolności od lat 5 do 25. Z uwagi na zaostrzenie przepisów co raz więcej Klientów szuka dobrego adwokata od spraw karnych – w Internecie.

Działanie na szkodę podmiotu gospodarczego, łapownictwo menadżerskie i pranie brudnych pieniędzy, w stosunku do mienia o wartości większej niż pięciokrotność kwoty określającej mienie wielkiej wartości (5 milionów złotych) lub powodujące szkodę w rozmiarach odpowiadających takiej wartości, będzie zagrożone karą pozbawienia wolności od lat 3 do 20. Jeżeli wartość mienia lub szkoda przekroczą 10 milionów złotych, zagrożenie karą wyniesie od lat 5 do 25.

Ustawa nowelizująca wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów dotyczących przepadku pojazdu mechanicznego prowadzonego przez sprawcę, które wchodzą w życie po upływie roku od dnia ogłoszenia.

Adwokat od prawa Karnego w Toruniu?

W razie pytań lub wątpliwości zapraszam do kontaktu z moją kancelarią specjalizującą się w prawie Karnym w Toruniu. Jestem adwokatem z doświadczeniem w prowadzeniu spraw karnych – także na terenie całej Polski.

Zapraszam do skorzystania z porady prawnej – odpowiem na wszystkie Twoje pytania.

Zgodnie z nowym art. 44b kodeksu karnego w wypadkach wskazanych w ustawie sąd orzeka przepadek pojazdu mechanicznego prowadzonego przez sprawcę w ruchu lądowym.

Jeżeli orzeczenie przepadku pojazdu mechanicznego z uwagi na jego zbycie, utratę, zniszczenie lub znaczne uszkodzenie będzie niemożliwe lub niecelowe, albo jeżeli pojazd w czasie popełnienia przestępstwa nie stanowił wyłącznej własności sprawcy (np. był leasingowany), zamiast przepadku pojazdu mechanicznego orzeka się przepadek równowartości pojazdu.

Wygląda na to, że jeżeli pojazd stanowił tylko współwłasność sprawcy, orzeczony zostanie przepadek równowartości całego pojazdu, a nie udziału przysługującego sprawcy…

Przepadek pojazdu a równowartość

Za równowartość pojazdu uznaje się wartość pojazdu określoną w polisie ubezpieczeniowej na rok, w którym popełniono przestępstwo, a w razie braku polisy – średnią wartość rynkową pojazdu odpowiadającego, przy uwzględnieniu marki, modelu, roku produkcji, typu nadwozia, rodzaju napędu i silnika, pojemności lub mocy silnika oraz przybliżonego przebiegu, pojazdowi prowadzonemu przez sprawcę, ustaloną na podstawie dostępnych danych, bez powoływania w tym celu biegłego.

Jeżeli ustalenie średniej wartości rynkowej pojazdu mechanicznego odpowiadającego pojazdowi prowadzonemu przez sprawcę w ten sposób nie jest możliwe ze względu na szczególne cechy tego pojazdu, zasięga się opinii biegłego.

Kiedy przepadek pojazdu nie działa?

Przepadku pojazdu mechanicznego oraz przepadku równowartości pojazdu nie orzeka się, jeżeli sprawca prowadził niestanowiący jego własności pojazd mechaniczny wykonując czynności zawodowe lub służbowe polegające na prowadzeniu pojazdu na rzecz pracodawcy. W takim wypadku sąd orzeka nawiązkę w wysokości co najmniej 5000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Wypadek w stanie nietrzeźwości – a przepadek pojazdu

Przepadek samochodu albo jego równowartości będzie obowiązkowo orzekany za spowodowanie wypadku drogowego, gdy sprawca znajdował się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, zbiegł z miejsca zdarzenia albo spożywał alkohol lub zażywał środek odurzający po popełnieniu czynu, a przed poddaniem go przez uprawniony organ badaniu w celu ustalenia w organizmie zawartości alkoholu lub obecności środka odurzającego.

Przepadek samochodu będzie również orzekany wobec osoby, która prowadziła pojazd mechaniczny w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Sąd będzie mógł odstąpić od orzeczenia przepadku, jeżeli zachodzić będzie wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami. Przepadek w ogóle nie grozi sprawcy, który nie był wcześniej karany za jazdę „pod wpływem”, jeżeli zawartość alkoholu w jego organizmie była niższa niż 1,5 promila we krwi lub 0,75 mg/dm³ w wydychanym powietrzu albo nie prowadziła do takiego stężenia.

Nie wiadomo, czy wszystkie sądy będą stosować znowelizowane przepisy. Przepadek pojazdu mechanicznego prowadzonego przez sprawcę budzi wątpliwości co do jego konstytucyjności. Wszyscy są równi wobec prawa, tymczasem surowsze konsekwencje (ekonomiczne) za takie samo przestępstwo grożą jednak posiadaczowi droższego auta.

Przepadek pojazdu – pomoc prawna adwokata

Podejrzany o przestępstwo prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego ma prawo do obrony. Adwokat np. specjalizujący się w prawie karnym może pomóc uzyskać warunkowe umorzenie postępowania, brak zakazu prowadzenia pojazdów lub jego orzeczenie na krótszy okres tudzież odstąpienie od przepadku pojazdu, a w przyszłości także blokadę alkoholową i skrócenie orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów. W razie pytań lub wątpliwości zapraszam do kontaktu z moją kancelarią adwokacką w Toruniu.

Kiedy przepisy dot. przepadku pojazdu wchodzą w życie?

Przepisy dotyczące przepadku pojazdu mechanicznego prowadzonego przez sprawcę wchodzą w życie po upływie roku od dnia ogłoszenia ustawy nowelizującej.

Szukasz adwokata od prawa Karnego w Toruniu?

W razie pytań lub wątpliwości zapraszam do kontaktu z moją kancelarią adwokacką specjalizującą się w prawie Karnym. Chętnie odpowiem na państwa pytania i poprowadzę ew. postępowanie Karne.

Na wstępie należy zaznaczyć, że wynagrodzenie adwokata w sprawach spadkowych jest uzależnione od charakteru konkretnej sprawy oraz jest ustalane po osobistym zaznajomieniu się ze sprawą. Stwierdzenie nabycia spadku, które ma na celu ustalenie kręgu ostatecznych spadkobierców i udokumentowanie dziedziczenia przez te osoby, może zostać dokonane na dwa sposoby.

Po pierwsze, stwierdzenie nabycia spadku może dokonać się w postępowaniu sądowym. Drugą możliwością dopełnienia formalności spadkowych jest uzyskanie aktu poświadczenia dziedziczenia przed notariuszem.

Sąd pobiera opłatę stałą w wysokości 100,00 zł od:

• odebrania oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku,
• wniosku o zabezpieczenie spadku,
• wniosku o stwierdzenie nabycia spadku,
• wniosku o sporządzenie spisu inwentarza.

Wyższe będą koszty sądowe postępowania o dział spadku lub sprawy o zachowek.  

W mojej kancelarii adwokackiej w Toruniu chętnie pomogę rozwiązać wszelkie wątpliwości natury prawnej.

2. Kto spłaca długi po śmierci ojca?

Zgodnie z przepisami długi rodziców po ich śmierci przechodzą na spadkobierców zmarłego. W przypadku, gdy ojciec nie spisał testamentu, po jego śmierci długi spłacają co do zasady w pierwszej kolejności jego małżonka oraz dzieci. Istnieje możliwość, aby nie spłacać długów po zmarłym ojcu – poprzez odrzucenie spadku. Spadek można też przyjąć z dobrodziejstwem inwentarza.

W bardziej skomplikowanych sprawach warto udać się do adwokata. Szersze spojrzenie na konkretną sprawę pozwala zapobiec problemom i odpowiedzialności za długi.

3. Zrzeczenie się dziedziczenia – co potrzebujemy?

Aby dokonać zrzeczenia się dziedziczenia, musimy zawrzeć stosowną umowę w formie aktu notarialnego. Taka umowa jest zawierana pomiędzy przyszłym spadkodawcą, np. ojcem, oraz osobą, która należy do kręgu spadkobierców ustawowych, np. synem spadkodawcy. 

Umowa o zrzeczenie się dziedziczenia jest zawierana przed notariuszem w formie aktu notarialnego. Przyszły, ewentualny spadkobierca ustawowy zrzeka się dziedziczenia po wciąż żyjącym spadkodawcy. Sporządzenie takiej umowy skutkuje wyłączeniem spadkobiercy od dziedziczenia, tak jakby nie dożył do dnia śmierci spadkodawcy (otwarcia spadku).

Spadkobierca zostaje pozbawiony prawa do dziedziczenia oraz prawa do zachowku. Warto zaznaczyć, że jeżeli spadkobierca podpisze taką umowę, to również dzieci tego spadkobiercy będą pozbawione możliwości dziedziczenia, chyba że w umowie postanowiono inaczej.

4. Kiedy zrzec się dziedziczenia?

Sporządzenie takiej umowy jest zalecane szczególnie wtedy, gdy przyszły spadkodawca jeszcze za swojego życia rozdysponowuje swoim majątkiem na rzecz następców. Umowa o zrzeczenie się dziedziczenia pozwala uniknąć w przyszłości sporów o zachowek. Zaplanowanie całej sukcesji warto powierzyć profesjonaliście.

Jeśli szukasz adwokata z Torunia, zapraszam do swojej Kancelarii w Toruniu przy
ul. Koniuchy 8 lok. 204A.

Świadczę usługi prawne również on-line, np. za pomocą Skype.

Poruszane wyżej kwestie wymagają wyspecjalizowanej wiedzy oraz doświadczenia w prowadzeniu podobnych spraw. Dlatego jako adwokat z dużym doświadczeniem oraz indywidualnym podejściem do klienta zapraszam do skorzystania z usług specjalisty – w mojej Kancelarii Adwokackiej w Toruniu.

Chętnie zapoznam się z Twoim problemem i wspólnie poszukamy najlepszego wyjścia z sytuacji. Swoje doświadczenie oraz umiejętności w pełni wykorzystam w Twojej sprawie.

Na koszt rozwodu składa się kilka opłat, najważniejsze z nich to:

• opłata sądowa – 600 zł
• zaliczka na stawiennictwo świadka – ok. 100 zł
• koszty uzyskania dokumentów – do 200 zł

Oczywiście sąd może zadecydować o dodatkowych czynnościach, które podniosą ostateczny koszt procesu.

Jednak strona może ubiegać się w określonych sytuacjach o zwolnienie z kosztów sądowych. Nasza kancelaria Adwokacka z Torunia pomaga w uzyskaniu zwolnienia.

2. Jaki jest koszt adwokata w sprawie rozwodowej?

Każda ze spraw jest przeze mnie wyceniana indywidualnie. Stąd honorarium za pomoc prawną adwokata przy rozstaniu zależy od skomplikowania danej sprawy rozwodowej, potrzeby orzekania o winie tudzież od wielkości majątku wspólnego podlegającego podziałowi po rozwodzie.

3.  Czy można uniknąć dużych kosztów przy rozwodzie?

Jeśli małżonkowie decydują się na rozwód bez orzekania o winie, wówczas ostateczne koszty postępowania sądowego będą zazwyczaj niższe. Sąd po uprawomocnieniu się wyroku zwraca stronie połowę opłaty sądowej od pozwu. Zgodny podział majątku wspólnego pozwala natomiast uniknąć kosztów powołania przez sąd rzeczoznawców i biegłych.

4. Czy warto skorzystać z pomocy adwokata przy rozwodzie?

Powierzenie sprawy profesjonalnemu pełnomocnikowi pozwala na pewność, że pozew rozwodowy, załączone do niego dokumenty oraz późniejsze pisma w sprawie zostaną przygotowane w należyty sposób, np. bez błędów formalnych. Doświadczenie w postępowaniach rozwodowych pozwala zwrócić uwagę na kwestie wymagane i mile widziane przez sądy. 

Dodatkową zaletą może być możliwość uniknięcia niekomfortowego, bezpośredniego kontaktu z byłym małżonkiem lub jego pełnomocnikiem.

5. Jakie są koszty zastępstwa procesowego w sprawie cywilnej?

Koszty zastępstwa procesowego to koszty, jakie poniesiemy w związku z reprezentacją przed sądem przez adwokata bądź radcę prawnego. Należy zaznaczyć, że koszty te są ustalane indywidualnie z pełnomocnikiem w zależności od charakteru konkretnej sprawy. Koszty te zazwyczaj ostatecznie ponosi strona przegrywająca sprawę – sąd zasądza na rzecz strony wygrywającej od strony przegrywającej zwrot tych kosztów, jednakże według ustalonych stawek, które nie zawsze odpowiadają rzeczywiście poniesionym wydatkom.

W 2022 r. koszty zastępstwa procesowego w sprawach cywilnych w większości spraw są uzależnione od tzw. wartości przedmiotu sporu, czyli od tego, na jaką kwotę opiewa żądanie pozwu (lub jakiej wartości praw lub rzeczy dotyczy).  Stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy:

• do 500 zł – 90 zł;
• powyżej 500 zł do 1500 zł – 270 zł;
• powyżej 1500 zł do 5000 zł – 900 zł;
• powyżej 5000 zł do 10 000 zł – 1800 zł;
• powyżej 10 000 zł do 50 000 zł – 3600 zł;
• powyżej 50 000 zł do 200 000 zł – 5400 zł;
• powyżej 200 000 zł do 2 000 000 zł – 10 800 zł;
• powyżej 2 000 000 zł do 5 000 000 zł – 15 000 zł;
• powyżej 5 000 000 zł – 25 000 zł.

Koszty reprezentowania przed sądem oraz sporządzania pism procesowych w sprawach cywilnych przez adwokata mogą być dopasowane do sytuacji osobistej strony, która chce skorzystać z moich usług prawnych. Jako adwokat z Torunia podchodzę indywidualnie do każdej sprawy, biorąc pod uwagę także sytuację materialną moich Klientów i odpowiednio wyceniając powierzone mi zadania, oferując elastyczne formy płatności.  

Analizę kosztów planowanego postępowania sądowego warto rozpocząć od zasięgnięcia porady prawnej u adwokata. Podczas pierwszej konsultacji jesteśmy w stanie oszacować możliwe koszty przyszłego procesu cywilnego.

Prokurator-motywator

Wiadomość o wszczęciu dochodzenia, wezwanie na przesłuchanie, a tym bardziej przedstawienie zarzutów, potrafi zdziałać cuda. Z pustego nie naleje nawet Salomon, tymczasem ta trudna sztuka udaje się niekiedy dłużnikowi, który jeszcze wczoraj nie posiadał żadnego majątku.

Dlaczego? Jedni poprzez spóźnioną zapłatę starają się wykazać, że nie mieli zamiaru wyłudzenia (pomijając dyskusyjną skuteczność takiej linii obrony), innym zależy tylko na lepszej pozycji w negocjacjach dotyczących dobrowolnego poddania się karze (wymierzając karę, sąd uwzględnia m. in. zachowanie się sprawcy po popełnieniu przestępstwa, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości – art. 53 § 2 kodeksu karnego) lub na uzyskaniu argumentu za zastosowaniem tzw. nadzwyczajnego złagodzenia kary, a nawet za odstąpieniem od jej wymierzenia. Jeżeli czyn został popełniony przed 15 kwietnia 2016 r. dłużnik może mieć dodatkową motywację do dokonania zapłaty.

Otóż z tym dniem przestał obowiązywać przepis art. 59a kodeksu karnego, zgodnie z którym pokrzywdzony wierzyciel mógł pod pewnymi warunkami zawnioskować o umorzenie postępowania karnego wtedy, gdy sprawca naprawił szkodę wyrządzoną przestępstwem przed rozpoczęciem przewodu sądowego w pierwszej instancji. Sprawcy działający przed tą datą mogą nadal liczyć na skorzystanie z przedstawionego dobrodziejstwa. Jednak warto pamiętać aby skorzystać z pomocy prawnej u prawnika.

Warunek: pieniądze przed odczytaniem aktu oskarżenia na rozprawie.

Obowiązek naprawienia szkody

W razie skazania sąd na wniosek pokrzywdzonego co do zasady orzeka obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem. W ten sposób, bez uiszczania opłaty od pozwu (nierzadko wygórowanej), można uzyskać wyrok, który po opatrzeniu klauzulą wykonalności pozwoli wszcząć egzekucję przeciwko skazanemu.

Od niedawna w postępowaniu karnym dopuszcza się także możliwość zasądzenia na rzecz pokrzywdzonego ustawowych odsetek za opóźnienie obok należności głównej. W skrajnych przypadkach postępowanie karne stanowi zatem substytut procesu cywilnego – do tego całkiem atrakcyjny – zważywszy na wydłużony termin przedawnienia roszczeń, możliwość zwolnienia z tajemnicy bankowej lub uzyskania zabezpieczenia majątkowego na mieniu oskarżonego.

Poddanie dłużnika próbie

Optymalnym rozstrzygnięciem dla wierzyciela będzie, jeżeli oskarżony dłużnik… uniknie kary pozbawienia wolności, której wykonanie sąd warunkowo zawiesi na tzw. okres próby, a przy tym orzeknie obowiązek naprawienia szkody. Jeżeli skazany w okresie próby uchyla się od wykonania nałożonego środka kompensacyjnego, sąd może zarządzić wykonanie kary (art. 75 § 2 k.k.).

W ten sposób wierzyciel zyskuje skuteczne narzędzie nacisku na dłużnika: może zasygnalizować sądowi, że skazany nie dokłada starań w kierunku naprawienia wyrządzonej szkody. Zdarza się, że skazani bronią się przed więzieniem, spłacając przynajmniej część należności. Niekiedy sąd nie może orzec obowiązku naprawienia szkody (np. jeżeli pokrzywdzony wierzyciel uzyskał już prawomocny wyrok sądu cywilnego) – wtedy możliwe jest zobowiązanie skazanego – obok „zawiasów” – do naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody na podstawie art. 72 § 2 k.k. (skutki uchylania się od takiego zobowiązania są analogiczne do konsekwencji lekceważenia przez skazanego orzeczonego środka kompensacyjnego).

Swoista „pułapka” czeka natomiast na wierzyciela, który dysponuje już tytułem egzekucyjnym, jeżeli sąd zdecyduje się warunkowo umorzyć postępowanie karne wobec oskarżonego dłużnika. W tej sytuacji nie ma możliwości orzeczenia obowiązku naprawienia szkody (powaga rzeczy osądzonej), ani zobowiązania oskarżonego na podstawie art. 72 § 2 k.k. (który stosuje się tylko w przypadku wymierzenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania).

Jak nietrudno się domyślić, sąd i wierzyciel mogą nie mieć z czego „rozliczać” dłużnika w okresie próby…

Adwokat od prawa karnego w Łodzi

Po więcej porad z zakresu prawa karnego, obrony w postępowaniach karnych oraz windykacji zapraszam do mojej Kancelarii Adwokackiej w Łodzi specjalizującej się w postępowaniach Karnych.