Kto i jak odpowiada za wspólny kredyt?

Jako dłużnicy banku za spłatę kredytu ponosicie najpewniej odpowiedzialność solidarną. Co to oznacza? Bank ma otrzymać swoje pieniądze – nieważne od kogo. Bank może żądać zapłaty od wszystkich kredytobiorców lub od każdego z nich z osobna, a zapłata przez któregokolwiek z kredytobiorców zwalnia z tego obowiązku pozostałych.

W praktyce bank ma dostęp do majątku osobistego każdego z Was oraz do majątku wspólnego, jeżeli takowy istnieje. Komornik działający na rzecz banku prawdopodobnie zajmie kredytowaną nieruchomość, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby jednocześnie zajął np. oszczędności na rachunku bankowym – wspólne lub zgromadzone tylko przez jednego z kredytobiorców.

Spłaciłem wspólny kredyt – na co mogę liczyć?

Jako współdłużnik solidarny spłaciłaś/eś część kredytu? Co do zasady możesz żądać od drugiego kredytobiorcy zwrotu połowy kwoty przekazanej bankowi. W kancelarii adwokackiej dowiesz się o tym więcej na hasło „regres”. Roszczenie regresowe będzie przysługiwać wtedy, gdy spłata została dokonana przez jednego z kredytobiorców ze środków pochodzących z jego majątku osobistego, nie ze wspólnej kasy. Zwróć na to szczególną uwagę, jeżeli jesteście po ślubie i nie zawieraliście umowy małżeńskiej majątkowej (intercyzy).

Nie będzie regresu, jeżeli samodzielnie spłacasz kredyt z pobieranego przez siebie wynagrodzenia za pracę lub dochodów z działalności zarobkowej – chociażby wpływały one na konto, którego jesteś wyłącznym posiadaczem. Tego typu składniki majątkowe wchodzą bowiem w skład majątku wspólnego.

Co zrobić gdy sam muszę spłacać wspólny kredyt?

Jak zatem zadbać o swoje interesy, gdy jesteś zmuszona/y samodzielnie ponosić ciężar kredytu? Na spłatę przeznaczaj środki z majątku osobistego (np. oszczędności sprzed małżeństwa, otrzymana darowizna) albo doprowadź do powstania rozdzielności majątkowej. Można osiągnąć to umową w formie aktu notarialnego albo w procesie przed sądem. Z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać ustanowienia przez sąd rozdzielności majątkowej (art. 52 § 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Warto rozważyć również alimenty od drugiego małżonka, nawet w czasie trwania małżeństwa (art. 27 k.r.o.).

Podział majątku albo zniesienie współwłasności w odniesieniu do kredytowanej nieruchomości nie będą prowadziły do podziału kredytu. Możecie wyjść ze współwłasności, ale bez udziału banku nie zmienicie swojego wspólnego zobowiązania. Tylko aneks do umowy kredytu albo nowy kredyt (z którego w istocie zostanie spłacony „stary” kredyt) sprawi, że jeden z kredytobiorców zostanie zwolniony z długu w sensie prawnym. Oczywiście kredytobiorcy podczas podziału nieruchomości mogą umówić się, że jeden z nich będzie samodzielnie spłacał kredyt.

Drugi kredytobiorca nadal pozostanie dłużnikiem banku, a jeżeli bank zażąda od niego zapłaty, będzie miał roszczenie do współdłużnika, który zobowiązał się do spłacania kredytu (art. 392 kodeksu cywilnego). Prawnik – specjalista może zaproponować treść takiej umowy, a w szczególności zabezpieczenia chroniące kredytobiorcę, który nie otrzymał na własność kredytowanej nieruchomości i nie zobowiązał się do spłacania kredytu.

Pamiętaj, że w każdej sytuacji w której masz wątpliwości, obawiasz się swojej sytuacji prawnej możesz skorzystać z porady prawnej w mojej Kancelarii Adwokackiej w Toruniu.

Kredyt a sprzedaż domu

Tak, nieruchomość obciążoną hipoteką na zabezpieczenie kredytu można zbyć na rzecz innych osób bez uprzedniej spłaty całego kredytu. Zbywcy – kredytobiorcy nadal będą odpowiedzialni za spłatę kredytu. Nabywcy również będą odpowiadać z tytułu kredytu, ale ich odpowiedzialność ograniczy się tylko do nabytej nieruchomości.

Przysługuje Ci roszczenie regresowe w związku ze spłatą kredytu? Uważaj na przedawnienie. Jeżeli będzie się toczyć sądowe postępowanie o podział majątku albo zniesienie współwłasności, koniecznie podnieś to roszczenie przed sądem. Po uprawomocnieniu się orzeczenia nie będzie to już możliwe w zakresie rat spłaconych do tej pory.

Czy kredyt hipoteczny obniża jego wartość?

Czy hipoteka obciążająca nieruchomość obniża jej wartość ustalaną w postępowaniu przed sądem? Najpierw uwaga – suma hipoteki wpisana w dziale IV księgi wieczystej jest tutaj nieistotna, liczy się aktualna wysokość zadłużenia (saldo kredytu). Odpowiedź na pytanie brzmi: co do zasady (już) nie. „Istotne powody” mogą jednak przemawiać za uwzględnieniem obciążenia hipotecznego przy ustalaniu wartości nieruchomości w sprawie o podział majątku wspólnego małżonków (por. uchwała Sądu Najwyższego z 25 lipca 2019 r., sygn. III CZP 14/19, www.sn.pl).

I tak, sąd może ustalić wartość nieruchomości z uwzględnieniem obciążenia hipotecznego i co za tym idzie obniżyć spłatę należną dotychczasowemu współwłaścicielowi, np. wtedy, gdy tylko ten drugi z nich od dłuższego czasu spłacał kredyt i samodzielnie zajmował się nieruchomością.

Gdy w grę wchodzą duże pieniądze, naturalnie mogą pojawić się duże wątpliwości. Zapraszam do kontaktu z moją kancelarią adwokacką w Toruniu.

Zgodnie z nowymi przepisami, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia ochrony życia i zdrowia pracowników lub innych osób lub ochrony mienia, pracodawca może wprowadzić:
– kontrolę trzeźwości pracowników;
– kontrolę pracowników na obecność w ich organizmach środków działających podobnie do alkoholu (mowa o narkotykach – środkach odurzających).

Kontrola (sposób jej przeprowadzania czy częstotliwość) nie może naruszać godności oraz innych dóbr osobistych pracownika.

Wprowadzenie kontroli, grupę lub grupy pracowników objętych kontrolą i sposób przeprowadzania kontroli, w tym rodzaj urządzenia wykorzystywanego do kontroli, czas i częstotliwość jej przeprowadzania, ustala się w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy albo w obwieszczeniu, jeżeli pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu pracy.

W jaki sposób pracodawca może wprowadzić kontrolę trzeźwości?

O wprowadzeniu kontroli pracodawca informuje pracowników w sposób przyjęty u danego pracodawcy nie później niż na 2 tygodnie przed rozpoczęciem jej przeprowadzania. Pracodawca może określić, że kontrola będzie dotyczyła poszczególnych grup pracowników albo wszystkich pracowników. Zatrudnienie nowego pracownika, który będzie należał do grupy osób kontrolowanych, wiąże się z obowiązkiem poinformowania go o możliwości przeprowadzania kontroli, przed dopuszczeniem do pracy. Pracodawca może również wprowadzić tzw. kontrolę prewencyjną, która nie będzie wymagała wystąpienia uzasadnionego podejrzenia odnośnie do stanu pracownika, lecz będzie miała na celu zapobieganie potencjalnym naruszeniom i poprawę bezpieczeństwa pracy. Jeżeli pracodawca nie wprowadzi odpowiednich regulacji, nie będzie w ogóle uprawniony do samodzielnego przeprowadzania badań pracowników.

Jak wygląda badanie trzeźwości w firmie?

Kontrola trzeźwości obejmuje badanie przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego za pomocą alkomatu – urządzenia posiadającego ważny dokument potwierdzający jego kalibrację lub wzorcowanie (dokonującego pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu).

Badanie polega na stwierdzeniu braku obecności alkoholu w organizmie pracownika albo obecności alkoholu wskazującej na stan po użyciu alkoholu albo stan nietrzeźwości.

Przypomnijmy – zgodnie z ustawą z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi:
– stan po użyciu alkoholu zachodzi, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do: 1) stężenia we krwi od 0,2‰ do 0,5‰ alkoholu albo 2) obecności w wydychanym powietrzu od 0,1 mg do 0,25 mg alkoholu w 1 dm³;
– stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do: 1) stężenia we krwi powyżej 0,5‰ alkoholu albo 2) obecności w wydychanym powietrzu powyżej 0,25 mg alkoholu w 1 dm³.

Za równoznaczne ze stwierdzeniem braku obecności alkoholu w organizmie pracownika uznaje się przypadki, w których zawartość alkoholu nie osiąga lub nie prowadzi do osiągnięcia wartości właściwych dla stanu po użyciu alkoholu. Oznacza to, że nowelizacja nie wprowadziła zasady „zero tolerancji”. Jeżeli więc stan alkoholu we krwi pracownika nie przekracza właściwych wartości, pracodawca nie ma podstaw do odsunięcia pracownika od pracy.

Kontrola na obecność środków działających podobnie do alkoholu obejmuje badanie przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego i polega na nieinwazyjnym pobraniu próbek śliny i umieszczeniu ich w urządzeniu do oznaczania metodą immunologiczną środków działających podobnie do alkoholu, zgodnie z instrukcją obsługi tego urządzenia.

W sytuacji gdy:
a) kontrola wykaże obecność alkoholu w organizmie pracownika wskazującą na stan po użyciu alkoholu albo stan nietrzeźwości albo wykaże obecność w organizmie pracownika środka działającego podobnie do alkoholu,
b) zachodzi uzasadnione podejrzenie, że pracownik stawił się do pracy w stanie po użyciu alkoholu albo w stanie nietrzeźwości albo w stanie po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu,
c) pracownik spożywał alkohol w czasie pracy albo zażywał środek działający podobnie do alkoholu w czasie pracy
– pracodawca jest zobowiązany nie dopuścić takiego pracownika do pracy. Informację dotyczącą podstawy niedopuszczenia pracownika do pracy przekazuje się pracownikowi do wiadomości.

Weryfikacja trzeźwości pracownika przez Policję

Na żądanie pracodawcy lub pracownika niedopuszczonego do pracy badanie stanu pracownika przeprowadza uprawniony organ powołany do ochrony porządku publicznego – Policja. Organ ten przeprowadza badanie przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego, a we wskazanych w ustawie okolicznościach zleca przeprowadzenie badania krwi lub w odniesieniu do środków działających podobnie do alkoholu – moczu pracownika.

W przypadku gdy wynik badania przeprowadzonego lub zleconego przez organ nie wskazuje na stan po użyciu alkoholu albo stan nietrzeźwości pracownika albo stan po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu, okres niedopuszczenia pracownika do pracy jest okresem usprawiedliwionej nieobecności w pracy, za który pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia.

Kontrola trzeźwości w pracy – 2023

Wprowadzenie kontroli pracowników wiąże się dla pracodawcy z dodatkowymi obowiązkami w zakresie przetwarzania danych osobowych. Zgodnie z nowymi przepisami pracodawca przetwarza informacje o dacie, godzinie, minucie badania oraz jego wyniku wskazującym na stan po użyciu alkoholu albo stan nietrzeźwości albo stan po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu i przechowuje te informacje w aktach osobowych pracownika przez okres nieprzekraczający roku od dnia ich zebrania.

Okres przechowywania informacji ulega wydłużeniu w następujących okolicznościach:
– w przypadku zastosowania kary upomnienia, kary nagany lub kary pieniężnej – do czasu uznania kary za niebyłą zgodnie z art. 113 Kodeksu pracy;
– w przypadku, w którym informacje mogą stanowić lub stanowią dowód w postępowaniu prowadzonym na podstawie prawa, a pracodawca jest stroną tego postępowania lub powziął wiadomość o wytoczeniu powództwa lub wszczęciu postępowania – do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.

W tym miejscu należy podkreślić, że ustawodawca wprowadził również zmianę w zakresie odpowiedzialności porządkowej pracowników. Przed wejściem w życie nowych przepisów art. 108 § 2 Kodeksu pracy stanowił, że kara pieniężna może zostać nałożona na pracownika m.in. za stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwości lub spożywanie alkoholu w czasie pracy.

Obecnie katalog okoliczności uzasadniających nałożenie kary pieniężnej został rozszerzony.

Jeżeli masz pytania w zakresie szczegółowych zmian – skontaktuje się z moją kancelarią adwokacką z Torunia specjalizującą się w prawie karnym i prawie pracy.

Pracodawca może zastosować karę pieniężną za stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwości albo w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu lub spożywanie alkoholu lub zażywanie środka działającego podobnie do alkoholu w czasie pracy.

Nietrzeźwość w miejscu pracy – konsekwencje

Nietrzeźwy w czasie pracy pracownik musi liczyć się z utratą wynagrodzenia za czas swojej „niedyspozycji”, z uzasadnionym wypowiedzeniem jemu umowy o pracę, a nawet ze zwolnieniem dyscyplinarnym, tj. rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia przez pracodawcę z winy pracownika z powodu ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych.

Pracodawca, który dopuści do pracy pracownika znajdującego się w stanie po użyciu alkoholu, a więc będąc odpowiedzialnym za stan bezpieczeństwa i higieny pracy albo kierując pracownikami lub innymi osobami fizycznymi nie przestrzega przepisów lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, dopuszcza się wykroczenia zagrożonego karą grzywny od 1000 zł do 30 000 zł. W grę wchodzi także jego odpowiedzialność cywilna (odszkodowawcza) za szkody spowodowane przez nietrzeźwego pracownika.

W ekstremalnych sytuacjach pracodawca lub jego przedstawiciel mogą ponosić odpowiedzialność karną za przestępstwo nieumyślne, np. spowodowania śmierci, dla przykładu w sytuacji umożliwienia nietrzeźwemu pracownikowi pracy na wysokościach lub z użyciem niebezpiecznych narzędzi.

W dobie szybko zmieniających się przepisów każde przedsiębiorstwo, tym bardziej te zatrudniające pracowników, powinno korzystać z usług prawnika. Adwokat wyspecjalizowany w obsłudze przedsiębiorców pomoże wprowadzić zgodnie z prawem kontrolę trzeźwości pracowników. Zapraszam do kontaktu z moją kancelarią adwokacką w Toruniu po więcej wskazówek związanych z badaniem pracowników na zawartość alkoholu lub narkotyków w organizmie.

Jesteś ofiarą przestępstwa? Masz wiele praw i możliwości:

• Możesz złożyć ustne albo pisemne (polecam) zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa do prokuratury. W Toruniu działają Prokuratura Okręgowa oraz Prokuratury Rejonowe Toruń Wschód i Toruń Centrum-Zachód.
• W przypadku czynów ściganych z oskarżenia prywatnego możesz od razu złożyć prywatny akt oskarżenia do sądu karnego. Mowa o zniesławieniu, znieważeniu, naruszeniu nietykalności cielesnej czy spowodowaniu lekkiego uszczerbku na zdrowiu („<7 dni”).
• Na każdym etapie sprawy możesz mieć pełnomocnika w osobie adwokata specjalizującego się w prawie karnym.
• Jesteś stroną postępowania przygotowawczego prowadzonego przez prokuraturę lub policję. Gdy sprawa trafi do sądu z aktem oskarżenia, możesz stać się oskarżycielem posiłkowym.
• W pewnych sytuacjach możesz „zamiast” prokuratora wnieść do sądu tzw. subsydiarny akt oskarżenia (nawet o przestępstwa ścigane z urzędu).
• Możesz składać wnioski dowodowe, brać udział w czynnościach procesowych (np. przesłuchaniach, oględzinach) oraz zapoznawać się z aktami sprawy i uzyskiwać ich kopie (także elektroniczne).
• Sąd skazując oskarżonego za przestępstwo może orzec m.in. zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonych albo zbliżania się do niego, a także nakaz okresowego opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym czy podanie wyroku do publicznej wiadomości.
• W toku postępowania karnego (na czas procesu) wobec podejrzanego/oskarżonego można zastosować środki zapobiegawcze, m.in. dozór polegający na zakazie zbliżania się lub kontaktowania z pokrzywdzonym.
• W razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Swoje należności pokrzywdzony może dochodzić na drodze egzekucji komorniczej.
• Wcześniej prokurator lub sąd może ustanowić zabezpieczenie majątkowe na mieniu podejrzanego/oskarżonego, czyli zająć przysługujące sprawcy składniki majątkowe, aby zapewnić w przyszłości egzekucję odszkodowania lub zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego.
• Ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd w postępowaniu cywilnym.
• Pokrzywdzony może wnosić zażalenia na wiele decyzji prokuratora lub sądu naruszające jego prawa. W szczególności może zaskarżyć odmowę wszczęcia dochodzenia/śledztwa albo postanowienie o umorzeniu postępowania.
• Pokrzywdzony może sprzeciwić się dobrowolnemu poddaniu się karze przez oskarżonego (zakwestionować warunki ugody sprawcy z prokuratorem).
• Pokrzywdzony, który został oskarżycielem posiłkowym, może wnosić o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji, a następnie złożyć apelację do sądu drugiej instancji.
• W razie śmierci pokrzywdzonego prawa, które by mu przysługiwały, mogą wykonywać osoby najbliższe lub osoby pozostające na jego utrzymaniu.

W razie pytań lub wątpliwości zapraszam do kontaktu z moją kancelarią adwokacką w Toruniu. Odpowiem na wszelkie pytani dot. darmowych porad prawnych.

Adwokat może udzielić porady, sporządzić projekt pisma, towarzyszyć podczas przesłuchania i reprezentować w postępowaniu karnym przed sądem, prokuratorem i policją.

Na wstępie należy zaznaczyć, że wynagrodzenie adwokata w sprawach spadkowych jest uzależnione od charakteru konkretnej sprawy oraz jest ustalane po osobistym zaznajomieniu się ze sprawą. Stwierdzenie nabycia spadku, które ma na celu ustalenie kręgu ostatecznych spadkobierców i udokumentowanie dziedziczenia przez te osoby, może zostać dokonane na dwa sposoby.

Po pierwsze, stwierdzenie nabycia spadku może dokonać się w postępowaniu sądowym. Drugą możliwością dopełnienia formalności spadkowych jest uzyskanie aktu poświadczenia dziedziczenia przed notariuszem.

Sąd pobiera opłatę stałą w wysokości 100,00 zł od:

• odebrania oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku,
• wniosku o zabezpieczenie spadku,
• wniosku o stwierdzenie nabycia spadku,
• wniosku o sporządzenie spisu inwentarza.

Wyższe będą koszty sądowe postępowania o dział spadku lub sprawy o zachowek.  

W mojej kancelarii adwokackiej w Toruniu chętnie pomogę rozwiązać wszelkie wątpliwości natury prawnej.

2. Kto spłaca długi po śmierci ojca?

Zgodnie z przepisami długi rodziców po ich śmierci przechodzą na spadkobierców zmarłego. W przypadku, gdy ojciec nie spisał testamentu, po jego śmierci długi spłacają co do zasady w pierwszej kolejności jego małżonka oraz dzieci. Istnieje możliwość, aby nie spłacać długów po zmarłym ojcu – poprzez odrzucenie spadku. Spadek można też przyjąć z dobrodziejstwem inwentarza.

W bardziej skomplikowanych sprawach warto udać się do adwokata. Szersze spojrzenie na konkretną sprawę pozwala zapobiec problemom i odpowiedzialności za długi.

3. Zrzeczenie się dziedziczenia – co potrzebujemy?

Aby dokonać zrzeczenia się dziedziczenia, musimy zawrzeć stosowną umowę w formie aktu notarialnego. Taka umowa jest zawierana pomiędzy przyszłym spadkodawcą, np. ojcem, oraz osobą, która należy do kręgu spadkobierców ustawowych, np. synem spadkodawcy. 

Umowa o zrzeczenie się dziedziczenia jest zawierana przed notariuszem w formie aktu notarialnego. Przyszły, ewentualny spadkobierca ustawowy zrzeka się dziedziczenia po wciąż żyjącym spadkodawcy. Sporządzenie takiej umowy skutkuje wyłączeniem spadkobiercy od dziedziczenia, tak jakby nie dożył do dnia śmierci spadkodawcy (otwarcia spadku).

Spadkobierca zostaje pozbawiony prawa do dziedziczenia oraz prawa do zachowku. Warto zaznaczyć, że jeżeli spadkobierca podpisze taką umowę, to również dzieci tego spadkobiercy będą pozbawione możliwości dziedziczenia, chyba że w umowie postanowiono inaczej.

4. Kiedy zrzec się dziedziczenia?

Sporządzenie takiej umowy jest zalecane szczególnie wtedy, gdy przyszły spadkodawca jeszcze za swojego życia rozdysponowuje swoim majątkiem na rzecz następców. Umowa o zrzeczenie się dziedziczenia pozwala uniknąć w przyszłości sporów o zachowek. Zaplanowanie całej sukcesji warto powierzyć profesjonaliście.

Jeśli szukasz adwokata z Torunia, zapraszam do swojej Kancelarii w Toruniu przy
ul. Koniuchy 8 lok. 204A.

Świadczę usługi prawne również on-line, np. za pomocą Skype.

Poruszane wyżej kwestie wymagają wyspecjalizowanej wiedzy oraz doświadczenia w prowadzeniu podobnych spraw. Dlatego jako adwokat z dużym doświadczeniem oraz indywidualnym podejściem do klienta zapraszam do skorzystania z usług specjalisty – w mojej Kancelarii Adwokackiej w Toruniu.

Chętnie zapoznam się z Twoim problemem i wspólnie poszukamy najlepszego wyjścia z sytuacji. Swoje doświadczenie oraz umiejętności w pełni wykorzystam w Twojej sprawie.

Za co ponosi odpowiedzialność biuro podróży?

Przede wszystkim za tzw. niezgodności, czyli niewykonanie lub nienależyte wykonanie usług turystycznych objętych imprezą turystyczną. Treść zobowiązania touroperatora wyznacza umowa, przedstawiane wcześniej broszury (katalogi, foldery), cel społeczno-gospodarczy zobowiązania, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje.

Organizator turystyki ponosi odpowiedzialność za wykonanie usług turystycznych objętych umową o udział w imprezie turystycznej, bez względu na to, czy usługi te mają być wykonane przez organizatora turystyki, czy przez innych dostawców usług turystycznych (art. 48 ust. 1 ustawy).

Koronawirus a niezgodności
Panująca od marca 2020 r. pandemia nie może usprawiedliwiać niedostępności w miejscu docelowym niektórych atrakcji, do zapewnienia których biuro podróży zobowiązało się w umowie (zawartej po marcu 2020 r.), chyba że konkretne obostrzenia wpływające na niemożliwość wykonania umowy wprowadzono nagle, w okresie od zawarcia do wykonania umowy. Ograniczenia związane z COVID-19 są od dłuższego czasu znane organizatorom turystyki, zatem klient powinien być już w umowie informowany o rzeczywistym zakresie usług.

Innymi słowy, biuro podróży powinno na bieżąco aktualizować informacje i oferować jedynie dostępne atrakcje i usługi. Nieuczciwe byłoby oferowanie konsumentowi możliwości korzystania np. z 4 hotelowych restauracji, wymagając jednocześnie od klienta, że ten domyśli się i zaakceptuje fakt, iż 2 z nich są zamknięte z powodu covidowych protokołów.

Jakiej kwoty mogę się domagać?
Podróżnemu przysługuje obniżka ceny za każdy okres, w trakcie którego stwierdzono niezgodność, a także odszkodowanie lub zadośćuczynienie za poniesione szkody lub krzywdy, których doznał w wyniku niezgodności. Ustalając wysokość należnego obniżenia ceny, sądy często posiłkują się tzw. tabelą frankfurcką. Tutaj sprawdzisz, na jaki zwrot uiszczonej ceny możesz liczyć. Nie zapominaj o zadośćuczynieniu za zmarnowany urlop, czyli krzywdę (szkodę niemajątkową) doznaną w wyniku nieosiągnięcia satysfakcji z zaplanowanego wypoczynku oraz zakupionej imprezy turystycznej. Adwokat, mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy oraz ryzyko procesowe, zasugeruje wysokość żądanego w pozwie zadośćuczynienia.

Przed którym sądem będzie toczyć się sprawa?
Powód może wybierać pomiędzy sądem właściwym miejscowo dla siedziby biura podróży (ujawnionej w KRS), a tym właściwym dla miejsca, w którym zawarto umowę.

Warto, aby każdy uprawniony wniósł swój osobny pozew. Dzięki temu jego towarzysze podróży będą mogli wystąpić w sprawie w charakterze świadków (a nie pozostałych stron). Sąd nie zawsze chętnie przeprowadza dowód z przesłuchania stron, ponieważ jest to dowód o charakterze subsydiarnym (art. 299 kodeksu postępowania cywilnego).

Ile wynosi opłata sądowa, wnoszona przez powoda razem z pozwem?
Zależy od tego, jakiej kwoty żądasz: do 500 złotych – 30 złotych; ponad 500 złotych do 1500 złotych – 100 złotych; ponad 1500 złotych do 4000 złotych – 200 złotych; ponad 4000 złotych do 7500 złotych – 400 złotych; ponad 7500 złotych do 10 000 złotych – 500 złotych; ponad 10 000 złotych do 15 000 złotych – 750 złotych; ponad 15 000 złotych do 20 000 złotych – 1000 złotych. Przy żądaniach powyżej 20 000 złotych pobiera się opłatę stosunkową w wysokości 5% wartości przedmiotu sporu.

Ile zapłacę adwokatowi za prowadzenie sprawy?
To kwestia bardzo indywidualna. Wiadomo jednak, że w przypadku wygranej sprawy od strony przeciwnej będzie można domagać się zwrotu poniesionych kosztów zastępstwa adwokackiego (co do zasady) w wysokości: przy wartości przedmiotu sporu do 500 złotych – 90 złotych; powyżej 500 złotych do 1500 złotych – 270 złotych; powyżej 1500 złotych do 5000 złotych – 900 złotych; powyżej 5000 złotych do 10 000 złotych – 1800 złotych; powyżej 10 000 złotych do 50 000 złotych – 3600 złotych.

W pierwszej kolejności należy wystosować pisemną reklamację – wezwanie do zapłaty, a także zabezpieczyć dowody: fotografie, nagrania, dane teleadresowe świadków.

Być może zajdzie konieczność osobistego stawiennictwa na rozprawie w sądzie. W dobie pandemii popularne są jednak rozprawy zdalne, a w wyniku nowelizacji kodeksu postępowania cywilnego sąd może dopuścić dowód z zeznań świadków na piśmie. Nad całym postępowaniem – po udzieleniu jemu pełnomocnictwa – może czuwać Twój adwokat, do którego będzie kierowana wszelka korespondencja w sprawie.

W przypadku pytań zapraszam do kontaktu z moją Kancelarią adwokacką w Toruniu w celu uzyskania analizy konkretnego problemu z biurem podróży.

Spadkobiercy poznają historię Twojego rachunku bankowego

Jeżeli masz konto, to wiąże Cię umowa z bankiem. Twoi spadkobiercy odziedziczą środki na rachunku (a dokładnie wierzytelność wobec banku o ich wypłatę), a także wstąpią w Twoje prawa i obowiązki wynikające z rzeczonej umowy. Co się z tym wiąże? Oddajmy głos Sądowi Okręgowemu w Nowym Sączu (wyrok z 28 kwietnia 2016 r., III Ca 132/16): Spadkobiercy, wstępując w prawa i obowiązki strony umowy z bankiem nabywają zarówno uprawnienie w odniesieniu do wierzytelności z rachunków bankowych spadkodawcy, jakie istniały w dniu śmierci spadkodawcy (postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1997 r., I CKU 30/97, OSNC 1997, nr 10, poz. 149), jak i w ocenie Sądu Okręgowego, również do podejmowania wszelkich czynności i wydawania bankowi poleceń, do jakich uprawniony jest posiadacz rachunku. Jedną z takich dyspozycji jest także uprawnienie do przeglądania historii rachunku, za cały okres trwania umowy, czego domagała się powódka. Jest to bowiem związane ściśle z możliwością kontroli prawidłowości wykonania przez bank poleceń posiadacza rachunku. Kontroli takiej nie sposób powódce odmówić.

Co stanie się ze zwierzakiem

Zwierzęta również podlegają dziedziczeniu. Wiąże się to z szeregiem potencjalnych zagrożeń dla „osieroconego” pupila: formalności mogą trwać bardzo długo, a w wyniku spadkobrania na jakiś czas może powstać kłopotliwa współwłasność (generująca konflikty, chociażby o to, kto w danej chwili ma sprawować pieczę nad zwierzęciem). Przyszły spadkodawca może temu zapobiec, dokonując tzw. zapisu windykacyjnego, czyli „zapisać” zwierzaka „w całości” określonej osobie. Zwierzęta niestety nie mogą dziedziczyć, zatem nie da się ustanowić ich spadkobiercami zmarłego pana. Zatem, jeżeli chcesz, aby ktoś zajął się zwierzakiem w określony sposób, w testamencie w drodze polecenia (art. 982 i n. kodeksu cywilnego) możesz na spadkobiercę lub zapisobiercę nałożyć obowiązek takiego działania.

Rozwodzisz się? Sporządź testament

Małżonek należy do grona spadkobierców ustawowych, a małżeństwo trwa tak długo, jak długo nie uprawomocnił się jeszcze wyrok rozwodowy. Połączenie kropek zostawiam Tobie. Pozostali spadkobiercy ustawowi mogą wprawdzie pozwać pozostałego przy życiu małżonka spadkodawcy o wyłączenie od dziedziczenia. Sąd przyzna im rację, jeżeli ustali, że spadkodawca zdążył wystąpić o orzeczenie rozwodu lub separacji z winy pozwanego małżonka, a żądanie to było uzasadnione. Jak zaoszczędzić ryzyka i problemów? Pominąć przyszłego eksmałżonka w testamencie.

Małoletni spadkobiercy

Tak, Twoje niepełnoletnie dzieci mogą dziedziczyć, ale nie zapominaj, że nie będą w stanie samodzielnie (bez dorosłego) zarządzać majątkiem spadkowym. Przy czynnościach przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebna będzie dodatkowo zgoda sądu opiekuńczego, a szczególnie trudne będzie kontynuowanie działalności odziedziczonego przedsiębiorstwa. Masz dzieci ze związku, który nie przetrwał próby czasu? Licz się z tym, że zarząd ich spadkiem będzie sprawował pozostały przy życiu rodzic. Tych i wielu innych uciążliwości można uniknąć. W testamencie można zastrzec, że przedmioty przypadające dziecku z tytułu testamentu nie będą objęte zarządem sprawowanym przez rodziców, a przez zarządcę wyznaczonego przez testatora. Warto też wybrać taką formę prawną działalności gospodarczej, która umożliwi łatwiejszą sukcesję. Jeżeli prowadzisz jednoosobową działalność gospodarczą, zapoznaj się z przepisami ustawy o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw.

Fakty i mity

Wbrew (chyba nadal) powszechnemu przeświadczeniu powołanie do spadku w testamencie nie polega na zapisaniu synowi domu, córce samochodu etc. Otóż spadkobiercę powołuje się do całego spadku albo do jego ułamkowej części. Tak ustalone udziały przekładają się później na udziały poszczególnych spadkobierców w każdym składniku należącym do spadku – będzie ich jeszcze czekać dział spadku. Jeżeli chcesz, aby określony przedmiot ostatecznie przypadł konkretnej osobie, masz do dyspozycji zapis zwykły (zapisobierca będzie miał roszczenie o wydanie rzeczy do spadkobierców), zapis windykacyjny (zapisobierca nabędzie własność z chwilą otwarcia spadku – zapytaj notariusza) lub darowiznę mortis causa (skutki prawne darowizny ziszczą się z chwilą śmierci darczyńcy, ale umowa będzie ważna tylko wtedy, jeżeli nie zniweczy to procesu dziedziczenia, tj. przedmiot darowizny nie będzie wyczerpywał znacznej części spadku). Możesz również polecić bankowi dokonanie – po swojej śmierci – wypłaty z rachunku wskazanym przez siebie osobom: małżonkowi, wstępnym, zstępnym lub rodzeństwu określonej kwoty pieniężnej (tzw. dyspozycja wkładem na wypadek śmierci – art. 56 ustawy Prawo bankowe).

Zachowek

Zstępni, małżonek lub rodzice spadkodawcy mogą być uprawnieni do zachowku, jeżeli pominięto ich w testamencie lub spadkodawca dokonał za życia darowizn uszczuplających masę spadkową. Jeżeli nie odpowiada Ci wizja Twoich najbliższych procesujących się po Twojej śmierci, odpowiednio zaprojektuj darowizny i dziedziczenie testamentowe (zapytaj adwokata, co zalicza się uprawnionym na zachowek). Jeżeli decydujesz się na darowizny na poczet przyszłego spadku (successio anticipata), możesz zawrzeć jednocześnie z obdarowanymi umowę o zrzeczenie się zachowku lub dziedziczenia w ogólności. W sytuacjach ekstremalnych w testamencie możliwe jest wydziedziczenie, czyli pozbawienie uprawnionego zachowku z powodu jego określonego nagannego postępowania.